Julia Ducournau’nun 2016 yapımı filmi Raw, gözden ziyade bedene ve bedensel reflekslere hitap eden, görme ve beğenme duyularındansa irkilme duyusunu odağına alan bir film. Tartışmalı bir body horror filmi.

Sanat piyasasını sarsan 2026 Christie’s müzayedesinin tanıtımı ve sinema ile modern sanatın ticari kesişimi üzerine.

Hem şu ana hem de geçmişe işaret eden imgelerle kurulmuş bir sinemaya dair.

Memler vasıtasıyla modelleştirilen ve yüceleştirilen kötü karakterlerin cool’luğunu yıkmanın yolu ne olabilir?

Jean-Pierre Dardenne ve Luc Dardenne’in 1999 yapımı kült filmi Rosetta, sinema tarihinde çığır açmış, çağdaş anlamıyla toplumsal gerçekçi sinemayı yaratmış, biricik bir film. Dardenne kardeşlerin prototipik filmi.

« Farklı bir model geliştirilebilir miydi? Üretime odaklı sanayi şehirleri gerçekten insan dostu, yaşam dolu olabilir miydi? Binalar arasında sıkışmak durumunda kalan hayatlar koyu renklere bürünmek zorunda mıydı? »

« Filozoflar haz, amaç duygusu ve içsel denge gibi kavramları tanımlamakla kalmamış, bunların insan yaşamındaki karşılıklarını da tartışarak düşünceyi pratik bir zemine taşımaya çalışmıştır. »

Utah’tan Boulder’a taşınan Sundance’in güncel konumuna dair bir muhasebe.

Serdar Kökçeoğlu’nun Pil adlı kitabı ile belgeselcilik pratiği arasında mekik dokuyan bir söyleşinin ikinci kısmı.

Türk sineması bağlamında kültleşmiş bir B filmin, Korkusuz Korkak’ın tarihsel olduğu kadar sosyolojik bir tahlili.

Günümüzde politik imajın limiti, politikanın yegâne nesnesi olan yeryüzüne hâkim imaj olarak dikey imajdır. Dikey imajlar bir temsil ya da bir model olarak değil, bir güç, bir erk, bir kuvvet ifadesi olarak var olup iş görür.

« İnsan Galler’e geldiğini tabelalardaki ardı ardına dizilen sessiz harflerden anlıyor. […] Galler’in en güzel simgesi bayrağı. Nasıl güzel olmasın, bayrakta kırmızı bir ejderha var, ortaçağdan kalmış gibi bir figür. Tutucu ve aynı zamanda hayalci oldukları muhakkak. »

Saadet Türköz’ün sanatı, insan sesinin söz ile ses arasında gidip geldiği, ne biri ne de diğeri olduğu, iki ucu kavuşturan ve onlar arasında hareket eden, doğaçlamalarla var olan bir sanat.

« Sanat kurumu eleştirel olabilir, kapsayıcı olabilir, kolektif olabilir,
ama bu özellikler, içinde işlediği daha geniş yönetim ve finansal çerçeve
değişmeden kalıcı bir dönüşüm
üretmez. »

Fırat Özeler’in 2023 yapımı belgesel filmi Kavur, ilkin Ömer Kavur’a ve hayatına dairmiş gibi dursa da, aslında onun anısına, bir yandan da bu anıyla özdeşleştiği kadarıyla insan olma deneyimine dair bir film. Bir melez film.

Hâlâ küresel dünyanın finans ve iş merkezi ve başkentlerin başkenti olan bir kente dair dünden bugüne uzanan, tarihsel ve eleştirel bir düşünce silsilesi.

Krzysztof Kieślowski’nin 1991 yapımı kült filmi The Double Life of Véronique, karakterlerin birbirine somut eylemleriyle değil, ruhları arasındaki bağ üzerinden etki ettiği bir film.

Serdar Kökçeoğlu’nun Pil adlı kitabı ile belgeselcilik pratiği arasında mekik dokuyan etraflı bir söyleşinin ilk kısmı.

Romanlarını araştırmalarından değil yaşadıklarından damıtan, olağandışı bir gerçekçi edebiyatçı olarak Orhan Kemal aynı vasıfla bir yeraltı yazarı olarak da sınıflandırılabilir mi?

Hâle Albayrak’ın küratörlüğünü üstlendiği Okunamayan, okunabilir ile okunamaz bulunanın arasındaki eşikte konumlanan, yeni bir okunsallığın olduğu kadar yeni bir yazınsallığın arayışında olan bir sergi.

Britanya Festivali, Jane Drew ve Maxwell Fry’ın mimarlığı, South Bank’in kamusal yapıları, Tropik Modernizm, Afrika uygarlıkları, köle ticareti ve
hak yemek üzerine.

Hera Büyüktaşcıyan’ın Nilüfer Şaşmazer’in küratörlüğünü yaptığı Hayalet Kuartet sergisi madde ile malzemeyi iç içe geçiren, ikisi arasında bir bütünlük oluşturan bir sergi.

Sundance’deki çeşitli programlardan Sundance Collab’e uzanan bir tarihçe.

Gus Van Sant’ın 2003 yapımı kült filmi Elephant, yönetmenin filmografisinde Gerry’yle birlikte ayrıksı bir noktada konumlanan, belki de Van Sant’ın üretmiş olduğu filmler içinde hem stilistik hem de içerik açısından en uç iş.

« Yerin altını ağ gibi sarmış su yollarından ya da kanalizasyondan geçen veya çeşmelerden şıpır şıpır ya da gürül gürül akan suların sesi bazen ekşimsi, bazen tatlıdır. »

Deniz Tortum’un 2020 yapımı filmi Maddenin Halleri, yaşam ile ölüm, varoluş ile yokoluş, reel ile sanal, mekân ile bellek çiftlerini eşzamanlı olarak kat eden maddeci bir belgesel film.

« Samanbahça içinde bulunduğu kente benziyor biraz. Hani nasıl bölünmüş Lefkoşa suriçi başka, yüksek sarı taş duvarların dışı bambaşka, Samanbahça da Surlariçi’nde öyle […] sokulmuş bir kucağa, bölünmemek için gizlenmiş. »

Ahmet Mert Hasret ve Cem Yünür’ün Bir zamanlar, eski zamanlarda, belki hâlâ hiçbir şey gerçekten bitmedi başlıklı sergisi, düşünsel ve biçimsel bir işbirliğiyle inşa edilmiş, karşıtlıklar ile ortaklıkları bir arada kavrayan bir sergi.

« Bilgisayar ve akıllı telefonla sosyal medya çoğumuzun hayatında kendine yoğunluklu olarak yer buluyor: Her yere, herkese, neredeyse her zaman açık ve açılan modern gözetleme pencereleri. »

Savaş makinelerinin giderek kendi hedeflerini tayin ettiği bir dünyada hâlâ savaştan söz edebilir miyiz?

Hayatın esası, sessiz detaylar,
yaşarken kaçırılan sıra dışı şeyler ve hikâye anlatıcılığı üzerine.

What Ever Happened to Baby Jane?’i Melanie Klein’ın hasete dair fikirlerine referansla yeniden düşünebilir miyiz?

Hans-Jürgen Syberberg’in sineması sanatların iç içe geçip bütünleştiği melez tipte ve çok boyutlu bir sinema.

Berin F. Gür’ün Routledge’dan çıkan kitabı üzerine.

Quentin Tarantino’nun 2007 yapımı filmi Death Proof, Tarantino’nun sinemasındaki şiddet dolu intikam anlatısı yaratma eğilimini en saf hâliyle dışavuran, intikam haricinde hiçbir şeyle ilgisi olmayan bir film.

İstanbul yalnızca bir metropol değil, rock, punk ve metal müzik de dahil pek çok müzik alt kültürüne ev sahipliği yapmış bir müzik ve kültür kenti.

Sinema, müzik ve edebiyatın olduğu kadar savaşın, acıların ve yıkımın, bugünlerde ise daha ziyade girişimlerin, dönüşümlerin ve ticaretin kenti olan Varşova üstüne notlar ve gözlemler.

Doğa Yirik’in, küratörlüğünü Sarp R. Özer’in üstlendiği, Depo’da gerçekleşen sergisi Kesintisiz üzerine, sanatçı ve küratörle hem sergiyi hem de serginin içeriğini farklı yönlerden ele alan derinlemesine bir söyleşi.

Robert Rodriguez’in 2007 yapımı filmi Planet Terror, Quentin Tarantino’nun Death Proof’unun kardeş filmi olan, basmakalıpların ardı sıra dizildiği, bağlamı bağlamsızlığında gizli bir B film.

Gene Youngblood’ın ortaya attığı paleo-sibernetik çağ kavramı Gilles Deleuze ile Félix Guattari’nin felsefesi, Eugene Thacker’ın medya teorisi ve Alain Badiou’nün siyasi fikirleri üstünden yeniden düşünülebilir mi?

Sundance Film Festivali’nin milenyum sonrası girişimleri ve içine girdiği dijitalleşme süreçleri üzerine.

« [İ]zleyiciler, farklı kültürel referanslarla aynı kareleri kullanırken benzer hisleri yansıtıyor. »

« İçine daldığım evren, herhangi bir zaman ve yerde, başlangıç ya da sonu dikkate almadan, rastlantısal bir yerden içine … dalınıp okunabilecek bir örgü. »

Uzaktan yürütülen savaş, savaş olgusunun özünde yer alan uzakları görme mantığının nihayetine erişidir.

Hawaii: Okyanusları Geçen Krallık, Susuzluk: Temiz Su Arayışında ve
Kuzey Karanlığı sergileri ile sonradan gelenlerin kadim yerli kültürlere tahammül edememesi üzerine.

« Colman’s, okyanus ötesinden getirdiği mavi tozunu Cumhuriyet’in yükselen milliyetçilik dalgasında ‹ Öküzbaş › adıyla vaftiz ederek Türkleştirmiştir. »

Delfin Öğütoğulları’nın küratörlüğünde Arter’de gerçekleşen Hah! adlı karma video sergisi, sistem ve daire kavramlarının kesişiminde yer alan video çalışmalarını bir araya getiren, iki kavramın tekelinde iş gören bir sergi.