Quentin Tarantino’nun filmleri her ne kadar feminist filmlermiş gibi gözükse de esasında mazoşist filmlerdir: Bir erkek olarak Tarantino’nun, kendi cinsine acı çektirecek ideal figür olarak kadını ataması. Kill Bill bunun en müthiş örneğiyse, neden, erkeğin ideal dünyasının, “erkeğe karşı erkek” ya da “kurda karşı kurt” evreninin mutlak boşluğunun, “hesaba katılmamış”ının kadın olmasıdır: Kadın ki Tarantino’nun “yüce motivasyon” hâline getirdiği intikamın, intikamcılığın karşı konulamaz, üstesinden gelinemez taşıyıcısı olacaktır. Zaten bakıldığında, Tarantino’nun filmlerinde, Inglourious Basterds’tan Django Unchained’e, oradan da Pulp Fiction’a dek hep bir intikam, bir tür intikam söz konusudur. Mafyatik, ırksal, politik intikamlar ve dahası. Kadının bu bağlamdaki yeri ise (vurgulayalım) intikamın limitini alması, kurban olmayı reddettiği anda aşılması imkânsız bir kuvvete dönüşmesidir. Kill Bill’in ünü bu noktadan ileri gelir, ama Tarantino’nun bu açıdan en ileri gittiği film yine de bir başkası, Death Proof’tur; zira tam da Death Proof’ta kadın, bir değil birçok kadın, bastırılmış tüm dürtülerini ortaya koyar ve içinden şimdiye dek “eril” olarak adlandırılmış ama hiçbir cinsiyete atanamaz, “cinsiyet aşırı” bir güç açığa çıkar: Şiddet için şiddet. Death Proof’un sonuna doğru da bunu görürüz: Kadınlar intikam almakla kalmaz, bundan keyif de alır ve intikamı jouissance’la tam özdeşlik sağlayana dek icra eder. Kill Bill’de hâlâ bir “amaç”, bir “sebep” söz konusuydu, Death Proof’ta ise bunlar aşılır ve intikam id’den türeyiveren, olağanüstü bir erkin sureti olur. Bu anlamda Tarantino’nun en billur filmidir bu; yüce motivasyon ile onun mükemmel taşıyıcısı olan figürü, ideal figürü sentezlemesi itibarıyla. Wax’te konuşulmaması olası olamayacak türde bir film. Konu başlıkları: 

• Fetişizasyon.
  
• Görüntünün katlı bayağılığı.
  
• İstismar üstüne istismar.
  
• Çıkmaz sokaklı yol filmi.
  
• Klişe ve fark.
  
• CGI’sızlık.
  
• Grindhouse’un başarısızlığı.

Podcast Türkçe ve süresi 27:30

Amerikan sineması, Berk Özalp, film, Hasan Cem Çal, intikam, podcast, Quentin Tarantino, sinema, şiddet, Wax