« Kulak nerede beklemeyi bırakıyor? Nerede sesin içinde dolaşmaya başlıyor? Zaman nerede çizgisel olmaktan çıkıp mekânsal bir yoğunluğa dönüşüyor? »

— Her şey çok değişti. Şartlar bambaşka artık. Hüseyin Rahmi’yi düşün bir. Onun Heybeliada’daki köşkünü, yazdığı romandan kazandığı parayla yaptırdığını biliyor muydun?
— Biliyorum tabii. Şıpsevdi’den.

“Resmin ancak kişilere mal edilebileceğini, uluslarla tanımlanamayacağını” savunurken “fırçasını tabir caizse adalet terazisi gibi de” kullanan sanatçı ve
İnci Aydın’ın Renklerin Diyojen’i:
Agop Arad adlı kitabı üzerine.

¡Ni Una Màs! belgeselinin yönetmeni Julia Hollander ile söyleşi.

İslam ile İslam öncesi Arap inançları arasındaki bazı süreklilikler üzerine.

« Algımızı neye verirsek gerçeklik orada kurulur. […] Aynı odada bulunan iki kişi bile aynı gerçekliği yaşamaz. Derin dinledikçe yaşanan olasılıklar artar ve verimli ihtimalleri görme şansımız da aynı ölçüde çoğalır. »

« Dostluk yalnızca benzer insanların bir araya gelmesi değil. Hatta gerçek dostluk çoğu zaman farklılıkların varlığına rağmen ayakta kalabilen ilişkilerde kendini gösteriyor. »

Hera Büyüktaşcıyan’ın Nilüfer Şaşmazer’in küratörlüğünde Arter’de gerçekleşen Hayalet Kuartet adlı sergisi, geçmişin şehirde bıraktığı yankıları dinlemeye yönelen bir sergi.

« Böyle bakınca başka türlü bakamazsın. Başka türlü bakamayınca başka türlü yaşayamazsın. Yaşamak sandığımız kadar içeriden değil, çoğu zaman dışarıdan öğrenilen bir ritimdir. Ritmi kim kurarsa, gerçeğin sınırlarını da o çizer. Karga ritim sever. »

Sanata duyulan tutkuyu merkezine almakla birlikte, sanatı ekonomik ilişkilerden ayrı bir yerde konumlandırmayan bir filme dair.

« Rüyam dedi ki bu ak sakallı bol rüzgârlı adam sana iyi gelecek, canını yakacak belki bazen ama kalbindeki derin yarıkları tamir edip de sana kendinle ilgili paha biçilmez bir miras bırakacak giderken. »

Özellikle akıllı telefon kullanıcılarını hedefleyen dikey formatlı mikro dramalar Çin’den dünyanın pek çok ülkesine hızla yayılmış durumda.

« [B]azen mimarlığın en güçlü hamlesi, topografyanın zaten söylediği şeyi bastırmak değil ona kulak vermektir. »

« Şehre gecenin çöktüğünü sayısız
defa görmüştü ama karanlığın çöktüğüne ilk defa şahit oldu. Şehirde kendini yalnız hissettiği nice zaman olmuştu ama bir şehrin yalnızlığına
ilk defa tanıklık etti. »

« Emily’nin bireysel iradesi yok;
kendine has hatalar yapması ya da kişisel zaferlere ulaşması imkânsız.
O kadar ki Emily bir insan değil, istatistiksel bir veri. Emily’yi kendi kaderinden korumak imkânsız. »

« İşte benim ilk gerçek evim; kendimi
ait hissedebildiğim, dünya dışı dünyalara açılan ilk kapı; tümüyle yalnız kalabildiğim ilk huzurlu mekân; sırtımı yaslayabildiğim güvenli ilk dayanak. »

« Öyle bir an geldi ki öfkeden kendimi tokatlamak istedim. Kendimi tokatlamak. Tokatlamak. Susmuyorlar. Kafamın içinde sesler. Olup olmadık yerlerde yükseliyorlar. Bir tane değiller. […] Sussunlar istiyorum. »

Óliver Laxe’in 2025 yapımı Sirât’ı, anlatının erkenden dağıldığı, geriye bir hikâyeden çok bir hissin kaldığı, çölün devasa bir göçebelik alanına dönüştüğü bir film olarak okunabilir mi?

İnsanın kendi hayatında ve çekirdek ailesinde bir bebeğe nasıl bir alan açtığı kadar kentin bebekli bir aileye nasıl bir alan açtığını da sorgulamayı amaçlayan yazı dizisinin ilk metni.

« Bu roman bir oyuncak. Farklı parçaları farklı yerlere oturtarak farklı düşünceleri göreve çağırmak mümkün. »

« Hesap yapılır, tablo çizilir, risk ölçülür. Ölçülen her şey yönetilebilir görünür. Yönetilebilir görünen her şey katlanılabilir olur. Katlanılabilir olan ise itiraz doğurmaz. Böylece akıl, çıkışı değil devamı örgütler. »

« Gün boyu karanlığın tekrardan hakimiyetini kurması için zihninde dakikaları kovalamıştı, ürünleri teker teker raflara dizerken. Zaman akarken ruhunun bedeninde makineleşmesine seyirciydi. »

« Beklemekten vazgeçmiyoruz ama gelmesi beklenene arkamızı dönüyor, onun derinliğinde mest olmaktansa şimdi ve burada elimiz neye erişebiliyorsa onun yüzeyine dokunuyoruz. »

« [H]ayat büyük değişikliklerle değil, çoğunlukla küçük değişimlerle kendini ele veriyor. »

« İki şehir birbirinden daha farklı olamazdı. Bununla birlikte, her ikisi de Jean-Louis’yi her zaman baştan çıkaracak bir vahşet ve incelik karışımına sahipti. »

The Missouri Breaks’in tuhaflığı, Chinatown’ın önemi ve farkı, Yeni Hollywood döneminde Al Pacino, Robert Alman’ın That Cold Day in the Park’ı ve Vietnam ile Yeni Hollywood arasındaki ilişki üzerine notlar.

« [V]ar olmayan kartpostallar nostaljik olmak zorunda değil; gerçeği farklı açılardan da göstererek sizi ne belirli
ve sınırlı bir kadrajla ne de tanımlı bir duyguyla sınırlar. »

« Ayrancı Sokak’a vardığımda etrafıma baktım. Birkaç saniye sessizlik çöktü üzerime. Sokaktaki ahşap evlerin çoğu yılların ağırlığıyla yıpranmış ama hâlâ vakur bir şekilde ayakta duruyordu. Beş tane koca beyaz ahşap yapı. »

Esra Akcan’ın milliyetçi projelerin ardındaki yapısal şiddeti görünür kılan ve mimarlık tarihinin metodolojik olduğu kadar etik perspektifini de genişleten kitabı üzerine.

« Birileri şikâyet etmiş belli. Aşağıya bakacak başka bir yer bulmalıydım artık. Ya da kafamı kaldıracak dirayete erişip, bulunduğum yerin tadını çıkarmalıydım. Ayaklarımı bastığım yer benim dünyamdı, sahte bir yükseklikten iyiydi beton zemin. »

« [O]toriter eylemlerin en büyük tetikçisi ifade özgürlüğüne dayanarak beyan edilen faşizan söylemler değil, tam tersi, otoriterliğin getirdiği güç sarhoşluğudur. »

“İnşa Edilmiş Coğrafyalar: Paulo Mendes da Rocha” sergisi, bilgiyi mekânda dağıtmak, kalkan balığı, “içeriden ve dışarıdan” bakabilmek ve cömertlik üzerine.

« Bugün iz istemiyoruz. Rahat olmak istiyoruz. Rahatlık çağımızın en büyük vaadi. Ama rahatlık uzun sürdüğünde felce dönüşür. Yerinden kalkamayan insan bir süre sonra yerini savunur. Savunduğu şey düzen değil kendi hareketsizliğidir. »

« [B]abaanneler de –tıpkı çocuklar
ve ergenler gibi– evcil değildir.
Bir sırrı ya da bir ayıbı pat diye söyleme cesaretini gösteren onlardır. »

« [Y]apay zekâ mükemmel olanı yığdıkça insanın kusurlu ama kimlikli estetiği değer kazanacak. Her mimarlık eseri, her resim, her çini, […] her fotoğraf kendine özgü hatasıyla değerli olacak. »

« Hangi kural ihlalinin ne şekilde savunulduğu ve ihlali ortaya koyanların karşılaştığı tepkiler toplumumuzun suç ve ceza konularına yaklaşımına ilişkin veriler sağlıyor. »

« Form, gerçekleşmeyen geleceğin bugüne yansıyan yorgunluğudur. »

« Teoman’ın sanatı, teknolojiyi hiçbir zaman nötr bir araç olarak görmedi. Kamera, bilgisayar, yazılım, internet… her biri onun için hem imkân hem engel, hem oyun hem mücadele alanı oldu. »

« Dışlanmış, kenara itilmiş, görmezden gelinmiş tüm bireylere tam destek verip yanlarında olmuş bir kadındı Güllü. Arabeskin, dik duruşun, varoş kültürün bağrından çıkmış bir elmastı. »

Ezgi Yakın’ın Değişken Aralık adlı sergisi örtük ve açık olan mekânsal kesitlerdeki geçici dengeler, destek ilişkileri ve sınırlamalar ile bunlarla ilişkilenen yapısal ve mimari unsurlara dair.

Murat Güneş’in Eskizler adlı albümü müziği eskiz pratiği üstünden yeniden modelleyen, açık uçlu bir dizi anlayışına sahip bir albüm.

« Ne var ki giderek büyüyen düşük ücretli hizmet sektörü modern dünyanın yeni ormanıdır. Betonun, ekran ışığının ve asansör aynalarının içinden büyüyen bir orman bu. İnsan sabahları o ormana uyanıyor; kartını okutup aynı koridordan geçerken her gün yeniden. »

Coğrafyalar/zamanlar arasında dolaşıp dönüşen fikirleri titizlikle izlemek ve tarihi geleceğe dönük bir perspektiften ilişkisel bir bakışla ele almak üzerine.

« Tıp sektörünün gençler yerine daha çok yaşlılarla ilgilenmesinin tek nedeni içinde yaşadığımız ekonomik yapı. »

“Küçük başarmışlıklar” ve
son iki yılda öne çıkan iki roguelike oyun
–özünde bir poker oyunu olan
Balatro ile bir slot makinesi oyunu
olan Clover Pit– üzerine.

Jonathan Glazer’ın Under the Skin adlı filmi klasik anlatı sinemasının hümanist kodlarını baştan sona kıran bir film.