John McTiernan’ın Die Hard’ı genel itibarıyla tek bir şeyle ilgilidir: Aksiyonun dikeyde ve yatayda, çok yönlü yayılımı. Her ne kadar film sıklıkla bir “yılbaşı filmi” olarak görülse ve şu hâlde indirgenmiş olsa da, esasında çok daha fazlasıydı. Ve hâlâ da öyledir. Geometrik ve arkitektonik ve tabii jimnastik olduğu söylenebilecek, gerçekte bu veçheleri bir olan bir aksiyon şemasına sahiptir film ki bundan dolayı da ziyadesiyle “izlenir”dir. Geometrik olarak şeylerin dikeylikte yayılım göstediği (plazanın biçimine tabi olduğu), arkitektonik olarak modüler ve yataylığı, dolayısıyla derinliği benimseyen (plazanın içini dışına çıkaran ve asansör ve hava boşluklarını mesken edinen John), ayrıca akrobasi, daha doğrusu bir tür bedensel elastisizmin figürü hâlden hâle soktuğu bir filmdir Die Hard. Ehemmiyeti de tüm karmaşıklığına karşın anlaşılır olmasından, bir tür arayüz gibi iş görmesinden ileri gelir: Amerikan sığlaştırılmış organik montajının (şu “devamlılık kurgusu” denen şey) programatik zirvesi. Wax’te konuşulmasa olmayacak bir filmdi tabii Die Hard ve (gördüğünüz üzere) konuşuldu. Konu başlıkları şöyle:

• Uluslararası terörizm.
  
• Dikey kesişim.
  
• Ana vektör: Dikeylik.
  
• Yılbaşı filmi olma hâli.
  
• Kötü adamların işlevi.
  
• Direnç: Mekân ve arayüzü.
  
• Free for all ya da erga omnes.
  
• Telsiz nesnesi.
  

Podcast Türkçe ve süresi: 31:39

aksiyon filmi, Berk Özalp, Die Hard, film, Hasan Cem Çal, John McTiernan, mekân, podcast, sinema, Wax