Lars von Trier’in Nymphomaniac’ı derinlerinde paralel montajla iş gören, nevi şahsına münhasır bir film. Her ne kadar film boyunca konu belli olsa da, yani cinsellik filmin konusunu oluştursa da, filmin, konusunu giderek soğuran anlatı akışına (duyarsızlaşma, şiddete eğilim, hatta cinayete meyil) karşın, filmde temel anlayış, cinselliği “doğallaştırma”, ahlaksız [immoral] değil de ahlakdışı [amoral] kılma adı altında, cinselliğin, dünyevi ve kozmik oluşum, süreç ve varlıklarla ilişkilendirilmesiyle tanımlanır: Sevişme dizisi ve dere debisi, sevişilen figürlerin çokluğu ve cantus firmus. Her hâlükârda, von Trier filmi cinselliğe olduğu kadar “başka şey”lere dair kılmayı kesmez, bu anlamda da gayet Wildecıdır; “Her şey seksle ilgilidir, seks hariç; seks güçle ilgilidir” diye yazan Wilde’a “duruş”uyla yakınsadığı kadarıyla. Tabii güç, kuvvet, erk de bambaşka şekilde kavranacaktır von Trier tarafından, Melancholia’da da olduğu gibi: İnsanlar arasındaki güç ilişkileri değil, doğanın gücü; karşıtları uzlaştıran, üst üste bindiren, iç içe geçiren, gerekirse de ortadan kaldıran tüm o “doğallıklar.” Bu anlamda von Trier’in filminde cinsellik kendinden menkul değildir, ama konumlandırılma şekliyle (son kertede) “sapkınlık” da ihtiva etmez; aksine, filmin tek derdi cinselliğin doğal nötralizasyonudur, “olduğu kadarıyla.” Belki de cinselliğe dair bundan daha muhafazakâr hiçbir film yapılmadı. Wax’te bu filmi konuşma nedenimiz de bu; “mesaj”ı ile bıraktığı ilk (ve kimi durumda son) intibanın çatışımından doğan o sönük parıltısı. Bullet’lar:

• Doğa ve haz.
  
• Aseksüel, seksüel, hiper-seksüel.
  
• Anti-Hollywood (mu?).
  
• Ukala yönetmenlik.
  
• Insert’ler.
  
• Prodüksiyon cut’ı ve director’s cut.

Podcast Türkçe ve süresi: 24:34

Berk Özalp, cinsellik, doğa, film, Hasan Cem Çal, hipercinsellik, Lars von Trier, Nymphomaniac, podcast, sinema, Wax