Kadınların ev dışında çalışmasına henüz alışmaya çalışan 50’lerin dünyasında Midge’in stand-up yapması çok kolay değil. Sadece cinsiyeti değil ayrıcalıklı geçmişi de kendisine engel.

« Hayatım koleksiyondan ibaret değil, fakat koleksiyonun kendine ait bir hayatı var… ilgi bekleyen, sorumluluk veren, yer yer beni yöneten bir varlık. »

Fena hâlde yanlış bir hesap. Ürünün ve insanın değeri. Kıyı kıyı tanınacak bir coğrafya. Şehirli mobilyalar, şehirli alışkanlıklar ve Mutluköy. Aynı yerdeyiz; aynı havayı koklamak, aynı toprağın suyunu içmek zorundayız. Durduğumuz yeri bilmediğimiz aşikâr.

İnternet tarafsızlığı, internetin şirketlere nasıl adım adım kaptırıldığına dair iyi bir örnek. Karmaşıklaşan bilişim, hayatımıza daha da girdikçe, işi öğrenmeyi değil; işi ‘her şeyi bilen’ şirketlere havale etmeyi tercih ettik.

Çok oyun oynayanların başında beyaz erkekler gelmiyor. Buna rağmen ‘büyük’ oyunların çoğunluğu onlara yönelik. ABD’de siyahlara tanınmış dar hareket alanında doğup gelişmiş hip hop’un, oyun kültürüne çok katkısı olabilir.

Gövdesinin büyüklüğü nedeniyle hem hacimli bir iç mekâna sahip, hem de mekânı dolduran bir nesne olan piyano aura eriten modernlikten nasibini alır.

Hep aynı şeyleri yaptıkları veya her gün yalnızca işe gidip geldikleri için unuttuğumuz ya da gözden kaçırdığımız kahramanlar var. Yaşadıkları rutinden memnun da olsalar bıkkınlık da duysalar hikâyeleri ilgiye değer.

Bu hafta öğrendik ki, kullanımda olan mikroçiplerin hemen hemen hepsi defoluymuş. Bütün cihazlarımızın beyni deliklerle doluymuş. Sadece bir güvenlik skandalı mı; yoksa çok daha fazlası mı?

İsabetsiz bir ikilik: müşterinin söylediği her şeyi yapan hizmet zihniyetli tasarımcılar ve kararlarının arkasında duran cesur dışavurumcu tasarımcılar.

« [Ş]enlikli kütüphaneli ve hatta, bu durumu iyice abartıp, kitap eve dönüşmüş evlerde [...] evi her ziyaret eden misafirle birlikte kütüphane bambaşka bir kütüphaneye evrilir. »

Cadıysak, cadılığın hakkını vermek gerek. Çokça abartılan cesaret, unutulan sorumluluk. Kerameti kendinden menkul değerler. Deli gibi yağan yağmur. Az bulunur bir iltifat: sessizlik. Denizler bitti; durum vahim.

Mimarlar tozun oyununa gelmez.
Öte yandan “hercai yaşantısı, evrenin parçalarına dair muazzam hafızası, bilgeliği ve bilinmezliği” ile toz sanatçıları ayartır, doğabilimcilerin takdirini kazanır. İnsansız bir dünyada toz galip gelecektir.

Doğum yılları ve ölüm günleri aynı
olan John Ashbery ile Şerif Mardin’in, “otuzlu yaşlarının başında merak edip, öğrenip, üzerine yazdıkları şeylerde” keşfedilen “niyetlenilmemiş,
hafif paranoid, zoraki ama ‘şiirsel’ bağlantılar” üzerine.

« Eğer olduğum yer beni bu kadar
hızlı ve derinden etkiliyorsa,
durmadan hareket ediyor olmanın bedeli işlerimin kimliksizleşmesi,
ben olmaması olabilir miydi? »

Havaalanı macerası: Uçakta başka bir kedi daha var. Soğuk Mutluköy’ü kaplar. Şehrin ekmekle imtihanı. En derin zaafımız: Ayrı ayrı ve yapayalnızız.
Haz: Ya ayıp ya lüks! Mizahını, şarkısını kaybedenler savaşa mı gider acaba?

« Özrün uzamı, hayali ama direkttir; muhatabına yaklaşır ve onu sarar, minyatürün mekân tasavvuruna benzer bir yerde: İç ve dış, tüm mekânlar,
tüm elemanlarıyla birlikte mesafeyi ölçülebilir olmanın ötesine taşır. »

Her aralık sonu olduğu gibi
üçer konuyla yıl değerlendirilmesi.
Yıl, sessizliği kıranların yılı.
Kral kim; nesnel mi, öznel mi?

« [P]encereden görülen sokakta algılanan, sadece ritimler değil bunlarla birlikte bütün bunların ‘şimdi’yi oluşturduğu gerçeğidir. Şimdi, şu anda ve buradadır, şimdi farkın kendisidir… »

18. yüzyıldan bugüne geniş bir aralığı kapsayan içeriğiyle dünyadaki en büyük mimarlık arşivlerinden birisi üzerine.

Ütopya/Distopya temalı mimari
tasarım stüdyosu kapsamında geliştirilen Jenerik Ada, İstanbul’un üçüncü havalimanının hemen yanında kurgulanmış, halka açık ve turistik
bir tema adası.

Bir sene önce Noel Baba ile başlayan
bu yazı dizisi, bugün kimi kitaplardan bazı alıntılar ve fotoğraflarla sonlanıyor. “[K]opuşumu kutlamam lazım. İçinde tutsak olduğum giysilerim, eşyalarım artık yok.”

Niye balık yok? Kurak geçti sonbahar. Cahilliğin seçildiği bir dünyada iyi olmak kabil mi? Her türden oburluk her yerde. Yeni tamir olan kalbim seni nasıl sevmesin? Yeni bir dostla hızlı tanışma ve radikal bir ilişki düzenlemesi.

Siyahi karakterlerle yeniden kurgulanan Alice Harikalar Diyarında ile 2016’da başlayan dönüşüm 2018’de sürüyor.

Sinema fenerleri, ilk büyük sinema salonlarının açıldığı 1920’li yıllardan başlayarak 1990’lara kadar seyirciyi sinemaya çeken önemli bir tanıtım aracı. Bu fenerleri kimlerin nasıl yaptığına
dair bilgiler ise bölük pörçük.

Bu dizinin amacı Tolkien’in metin ve çizimlerinden faydalanarak gerçekten nasıl bir dünya hayal ettiğini anlamaya çalışmak. Tıpkı insanlar için olduğu gibi elfler için de bütüncül, tek bir mimari anlayıştan söz etmek zor.

Türkiye’de Mimari Maket, maket yapımcılarını tanımakla başlayan
araştırma ve arşivleme çalışmasının ürünü bir Studio-X sergisi.
Küratör Pelin Derviş’le söyleşi.

Her şey, Meksika’nın ünlü pembe dizi oyuncularından Kate del Castillo’nun içkiyi fazla kaçırdığı bir akşam, Meksika hükümetini eleştirirken El Chapo’ya seslenen bir tweet atmasıyla başlıyor.