Ingmar Bergman’ın 1972 yapımı kült filmi Cries and Whispers, Bergman’ın filmografisinde bir tür zirveyi temsil eden, onun, insan yüzünü merkeze alan sinematografisini billurlaştıran bir film.

« [O]toriter eylemlerin en büyük tetikçisi ifade özgürlüğüne dayanarak beyan edilen faşizan söylemler değil, tam tersi, otoriterliğin getirdiği güç sarhoşluğudur. »

« Bir kepçeyle bir binayı yıkmak sonra beton mikseriyle orayı tekrar ayağa kaldırmak yapılabilecek en kolay şeydir, en kısa yoldur. Zor olan içerideki yaşamı, hafızayı korumak onu yeniden biçimlendirmenin yollarını aramaktır. »

« Haritalar var, fotoğraflar var. Ama orada değilseniz hepsi eksik. Hayal etmek zorunda kalıyorsunuz. Hayal etmek ise masum bir eylem değil. İçinde çaresizlik barındırıyor. »

Oyun teknolojileriyle bütünleşen modern savaşın güncel konumuna dair.

« Kiliseleri, pazarı, terzisi, spor kulübü, pastanesi, ayakkabıcısı ve mezarlıkları… Hepsi birbirinden farklı kültürlerin ve halkların izlerini taşıyan bu semte ‹ evim › diyordum. Sokaklarında bazen anılarımın konforunda kayboluyor, bazen ise […] kaçmak istiyordum. »

Felice Hapetzeder’in PASAJ İstanbul’da gerçekleşen Öteki Haritalar adlı sergisi, kentsel değişimi ritim, kimlik ve hafızayla ilişkisinde ele alan bir sergi.

“Endüstri Devrimi’nin doğum yeri turizmi”, Lowry, “kalabalıkların ressamı” L.S. Lowry ve kadınların seçme ve seçilme hakkı mücadelesinin İngiltere’deki öncü isimlerinden Manchesterlı Emmeline Pankhurst üzerine.

« Rüzgârsız, hatta bezdirici derecede durgun havaya rağmen anıt ağacın yapraklarında hareketlenmeler başladı ve yalnızca birkaç saniye içinde dallar da dalgalanarak bu beklenmedik dansa eşlik etti. »

“İnşa Edilmiş Coğrafyalar: Paulo Mendes da Rocha” sergisi, bilgiyi mekânda dağıtmak, kalkan balığı, “içeriden ve dışarıdan” bakabilmek ve cömertlik üzerine.

« Bugün iz istemiyoruz. Rahat olmak istiyoruz. Rahatlık çağımızın en büyük vaadi. Ama rahatlık uzun sürdüğünde felce dönüşür. Yerinden kalkamayan insan bir süre sonra yerini savunur. Savunduğu şey düzen değil kendi hareketsizliğidir. »

« Kurdukları bağ, alışılagelmiş kadın erkek ilişkileri gibi değildi. Hissettiği şey, bir fikre, bir inanca, bir duruşa çekim duymak gibiydi. »

« Belirli, noktasal, yakalanabilir bir an; süregelmiş olandan, geçmişten ve gelecekten yaldızlı bir hareyle ayrılmış bir an: Pek çok modern düşüncede böylesi bir an fikrinin izi sürülebilir. »

Hafızayı kanıta dönüştürmek üzerine.

Hirokazu Kore-eda’nın 2009 yapımı filmi Air Doll, odağına aldığı karakter, ana karakteri insan olmasa da insana, insan olmaya, insaniyete dair bir film. Belki de Kore-eda’nın en hümanist, en tavizsizce insancıl, en insani filmi.

« Nerede olursanız olun, Doğuya gittikçe derin bir hüzün ve yoğun bir acı hissi sizi takip eder. »

Kült bir film festivalinin doğuş hikâyesi.

Ousmane Sembène’in sineması taşıyıcı figüründen mülhem, bir figürü farklı hâlleriyle odağına alan bir sinema.

Lars von Trier’in 2013 yapımı filmi Nymphomaniac, Antichrist ve Melancholia’yla birlikte von Trier sinemasının tartışma yaratan filmlerinden. Cinselliğe olduğu kadar doğaya ve doğal olana dair bir film.

« [B]abaanneler de –tıpkı çocuklar
ve ergenler gibi– evcil değildir.
Bir sırrı ya da bir ayıbı pat diye söyleme cesaretini gösteren onlardır. »

« Farklılıklar hiyerarşik bir şekilde düşünülerek kontrol ve tahakkümle pekiştikçe, dümdüz edilen, temassız ve yüzü yaşama değil ölüme dönük bir dünya kalır bize. »

Bob Rafelson’ın Stay Hungry’sinin önemi, Monte Hellman’ın son Yeni Hollywood projesi, Apocalypse Now ile Joseph Conrad arasındaki bağlantı, Jack Nicholson’ın ilk filmi ve Getting Straight üzerine notlar.