Mevcut sınırlarıyla küçücük bir yaşam alanı olan bir salonun, beklenmedik tanışıklık sayesinde gerçekleşen seyahat sonucunda “nasıl kocaman bir dünyaya dönüştüğü” üzerine.

« İmge sanat eserinin bağlamını
ortaya koyarken, mevcut uzama müdahale etme kapasitesine sahiptir
ve duyumsatma anında kendi uzamını
–kültürünü– yaratan şeydir. »

“Irkçılığa karşı ne yapmalıyız?” sorusunu herkes kendine sormalı.

‘Açık dünyada hayatta kalma zanaatı’ türü oyunlardan Don’t Starve, Minecaft’a iyi bir alternatif. Ölüp hayalete dönüştükten sonra oyunu bilgisayar hafızasından öfkeyle silseniz de uzun süre küs kalamayabilirsiniz.

« Biraz ilerledikten sonra durdu. Vitrinde ‘Sizi Çok Özledik’ yazıyordu. Kedim de beni çok özlemiştir, diye düşündü, içeri girdi, yumurta ve ekmek aldı. Özlenmek, belli nedenlerden dolayı da olsa fena bir duygu değildi. »

Değişime imkân verenlerle değişime karşı olanlar arasındaki kutuplaşma, salgın ve sokak protestoları döneminde artıyor. Durumdan en çok şikâyet edenler değişim karşıtları da olabiliyor.

Her biçimsiz metnin biçimini düzeltebilecek veya her
biçimi kusursuz metne içerik
ve olay örgüsü katabilecek
bir algoritmanın var olabileceği
öne sürülebilir mi?

« Mesela yemek masasına oturan
dört kişilik bir aile: İkisi yan yana, diğer ikisi karşılarında oturuyor. [...]
Ne zaman koyuldu bu herkesin yeri kuralı hiç kimse hatırlamıyor. »

Pandemi öncesi tasarım süreci ile sonrası birbirinden ne derece farklılaşıyor ya da farklılaşıyor mu? Konut bağlamında neler düşünülüyor
ve tartışılıyor?

Biri Tokyo’da, diğeri Los Angeles
Little Tokyo’da bulunan ikiz iki mimar, 24 saat içindeki rutin deneyimlerini mimari çizim teknikleriyle birleştirip ortak bir günlük oluşturur.

Her gün yüzlerce çokbilinmeyenli denklemle cebelleşen insan giderek kişisel gelişim, yoga, psikoloji veya psikiyatriden medet umuyor. Bu denklemlerde bilinenlere odaklanmak fark yaratır mı?

« Binlerce yıllık bir şehirde nispeten genç bir semt olsa da, az zamanda çok şey görmüş, kısa ömrüne çok haksızlık, çok eziyet sıkıştırmış bir bölge […]
Şehir içinde başka bir, hatta birkaç şehir gibi Alibeyköy. »

Bir adamın ensesine dizini bastıran “kamu görevlisi.” Nefes almak için
dokuz dakika çırpınan, sonra ölen adam. Ve ülkenin onlarca kentinde çıkan isyan.

Pandemi gibi, tasarım da bağışıklığı ve kaynağı olmayanı, dayanıksızı eliyor. Tasarımın üretilme-tüketilme biçimlerinin sorgulanması ve acil durumları kapsayan, krizlerin önüne geçebilen bir yeni normal gerekiyor.

« Cetvel, metreyle bedensel deneyimden ve bedenle elde edilen bilgi dağarcığından giderek temizlenir. Akraba kullanım biçimleriyle vedalaşır. Ölçmek, bir anlamda hafızasızlaşır… »

Önü fermuarlı pantolon giyen
kadınların erkek olmaya çalıştığı iddiasıyla gözaltına alındığı günlerden bugüne uzanan bir aşk hikâyesi ve homofobinin hâlâ güçlü olduğu toplumlara ayna tutan bir belgesel,
A Secret Love, üzerine.

« Siz hatırlıyor musunuz ilk online olduğunuz günü? / Bilgisayar, internet, chat odaları, okey siteleri derken bugünlere gelmedik mi? / Tüm takip sistemleri içinde bugün sistemden
uzak kalmanın bir yöntemi var mı? »

Manhattan’da yılbaşı, 6. Cadde, Bryant Park, Garment District, bekâr odaları, Praxis dergisi ve DESIS Lab üzerine.

Çin Ulusal Halk Kongresi’nin yıllık toplantısında ülkenin istikameti belirginleşiyor. Çin, egemenleri rahatsız etmekten çekinen kimliğini bir tarafa bırakarak yeni bir role hazırlanıyor.

Kemoterapi ünitelerine refakatçi yasağı gelen günlerde bir tür kutlama olarak hazırlanan ve “ilk kez karşılaşanların birbiriyle tanışıp yeni dostluklar kurarak ayrıldığı upuzun güneşli bir gün”e benzeyen playlist üzerine.

“Bedenler gibi bir yandan kentsel mekânlar da ameliyâta sokularak, kesme, biçme ve düzenleme eylemine maruz bırakılır.” Haydarpaşa rıhtımında kavramsal bir gezinti.

19. yüzyılda günlük hayatta kullanılan bir aksesuar hâline gelen maske, koronavirüs pandemisiyle birlikte
hızla bir moda simgesine dönüştü ve küresel sektörün gündemine yerleşti.

« …tıkılıp kalmak kâbus gibiydi.
Ayrıca bütün şehir evlerine kapatılmışken dışarıda olmak çok havalıydı, üstelik görevlilere para da verilecekti; yani bu fırsat kaçmazdı,
ben de kaçırmadım… »

Ali Mahmut Demirel’in Arter’deki 2018 tarihli sergisine eşlik eden ve kitap ile okuru arasıdaki ilişkinin ‘özel’liğini görünür kılan yayın üzerine.

Devlet, piyasa koşullarını belirleme gücünü artırıyor, işsizliğe çare bulmaya çalışıyor. Öte yandan işsizlik artışını durdurmak ve iş yaratmak iki ayrı mesele. Bu seferki krizi farklı kılan ne?

“Ait olduğu sınıfın farkındalığını kazanarak yakasının rengine bakmadan yaşam mücadelesi verecek öznenin, doğanın ve mekânın üretiminde” denetimi ele geçirmesi ve mimarlıktan önce mimarı ön plana almak üzerine.

« Doğru koşullar oluştuğu zaman taraftar-holigan karşıtlığına dayalı yeni bir bölünme ortaya çıkar; hatta marjinal gruplar, yeterince ‘cefa’ çekmedikleri için, kendi takımlarının taraftarlarından da açıkça üstün olduklarına inanırlar. »

Halk arasında “şipşakçı” veya “dakikalıkçı” olarak da adlandırılan alaminüt fotoğrafçılar, fotoğrafçılığı stüdyodan sokağa taşıdı. Vesikalık fotoğraf ihtiyacını gidermekle kalmayan alaminütçüler hazırladıkları fonlar önünde hatıra fotoğrafları da çekti.