Aslı Altay ve Can Altay ile beşinci bienalin teması, bu temanın mekânsal yansımaları, salgın döneminde bir bienal kurgulama, çalışma süreci ve sergi tasarımına ilişkin deneyimleri üzerine.

Pandemi öncesi tasarım süreci ile sonrası birbirinden ne derece farklılaşıyor ya da farklılaşıyor mu? Konut bağlamında neler düşünülüyor
ve tartışılıyor?

Beatriz Colomina X-Ray Architecture
adlı kitabında, tüberküloz ve hastalığın temel teşhis aracı X-ışınının modern mimarlığı biçimlendirdiğini ileri sürüyor. Koronavirüs pandemisi mimarlık ve tasarımı nasıl etkileyecek; izleri mimarlıkta nasıl okunacak?

Bir beden, istemsiz çevre değişikliğinden etkilenir mi? “Sanat için hayli esnek bir kap” olarak nitelenen Richard Rogers ve Renzo Piano’nun Centre Georges Pompidou’su bedenleri ve şehri nasıl etkiledi?

Yapılar ve kent parçalarının çoğu
filmin gereksinimleri doğrultusunda
set olarak inşa edilmiş Parazit,
farklı sınıflardan iki ailenin hikâyesini anlatırken, mekânsal elemanları incelikle ve ustalıkla kullanıyor.

Yalnızlığın ve bir evde tek başına yaşamanın ekonomik zorluklarının üstesinden gelmek için iyi bir çözüme benzeyen ortak yaşama konutları,
Y kuşağını cezbediyor. Bu yapılarla vadedilen mahalle deneyimi olası mı?

Üst sınıfı dar gelirli kesimden ayıran yaklaşım, farklı ekonomik sınıflara ait insanların birlikte yaşadıkları binada bile yollarının kesişmemeleri için stratejiler geliştiriyor.

İstanbul dahil sayısız kentin merkezinde iskeleti kalmış gazometreler, değerli konumları nedeniyle yıkılıyorlar. Oysa yok edilmek yerine mekân olarak yeniden kurgulanmaları sadece hafızayı değil yaşantıyı da zenginleştirebilir.

Mimarlık ürünlerinin artık sadece parçaları mı korunacak? Bir zamanlar “kentsel anıt” sayılan Welbeck Caddesi Otoparkı’nın yıkım kararına ilişkin düşünceler.

Aralık 2018’de yayımlanan “Bandersnatch”in mekânları, İngiliz modernist ve özellikle savaş sonrası brütalist mimarlığının niteliği olarak görülen ve Black Mirror’ın ana damarı olan kasvet hissine çok uygun.

Kraliyet Festival Salonu’nun ve
Ulusal Tiyatro’nun tasarımlarının kullanıcı deneyimine etkilerinin ‘bilimsel’ olarak incelenmesi üzerine.

Housing the Human için daha önce üzerine kolektif biçimde kafa yorulmamış kavramların gündeme gelmesi, gündelik hayat ile barınmanın nasıl değişmekte/değişecek olduğunun konuşulması değerli.

Kraliyet Festival Salonu ve Ulusal Tiyatro’nun kamusal alanları kent dokusuyla iç içedir, bu birliktelik sık kullanılan keyifli promenade’lar yaratır.

Kraliyet Festival Salonu ve Ulusal Tiyatro’nun hayli yoğun kullanılan ve nehir kenarıyla bağlantılı, gün boyu açık kamusal alanları nasıl deneyimleniyor?

Adorno’ya göre mantık, ilerleme ve evrensel özgürleşmeye dayanan Aydınlanma idealleri uygulamada başarısız oldu. Ne var ki bu başarısızlık eleştirel niteliklerini yok etmiyor.

Yeni Babil, kolektif ve açık mekânların vazgeçilmez olduğu, yeni bir tür insanın serpilebileceği bir mekân tasavvuru mu, yoksa ‘ikamet edilemez’ bir yer mi? Sonsuz özgürlük ve serbest zamandan oluşan bir ütopya mümkün mü?

Birbirine çok yakın, fakat farklı yerlerde konumlanan düşünürler dolayımıyla modernlik eleştirisi olarak mimarlık.

Yenilendikten sonra, olumsuz çağrışımlardan kurtulmak için ismi Orchid Village olarak değiştirilen Mardyke konut projesini mekân olarak kullanan iki film üzerine.

Yıkılmayı beklediği yıllarda Heygate’i mekân olarak kullanan iki filmin sosyal konut ve sakinlerine bakışı üzerine.

Sosyal konut projelerinin başarısızlığını yoksullukla ilişkilendirmek yerine projelerin tasarımıyla ilişkilendirmek, kabul edilmeli ki artık hayli basmakalıp bir yargı. Sinema, bu basmakalıp yargıyla ne türden bir ilişki kurar?