Reha Erdem’in 2016 yapımı filmi Koca Dünya, her şeyin her şeye dönüşebildiği, insanın bitki, hayvan ve dünyanın kendisi hâlini alabildiği bir dünyada, ilksel bir dünyada geçen, atmosferik olduğu kadar şiirsel bir film.

« Ben Samsunluyum. Hâlâ ölmeden önce yemek istediğim son yemek Samsun pidesi. Hâlâ öldükten sonra aile mezarlığına gömülmeyi arzu ediyorum ve artık her fırsatta Samsun’a gitmek istiyorum. »

Heykel kaide olmaktan sıyrıldığında dikey bir uzanıma sahip olmayı keser ve yataylaşır. Diğer bir deyişle sonsuz yayılım ve çeşitleme olasılığını haiz olur. Çağdaş heykeli ayırt edici kılan budur: Yatay olma hâli.

« Ravelli tipik bir kaleci değildi; içgüdülerine fazlasıyla güvenen, cesurca doğaçlama yapan kendine has bir stili vardı. »

Yeşim Ustaoğlu’nun 2016 yapımı filmi Tereddüt, fırtınanın bir motif, leitmotif ve denizin bir temaşa nesnesi hâlini aldığı, melodramatik olmaktansa melankolik olan, yolları kesişen iki kadının hikâyesini işleyen bir film.

Fırat Özeler’in 2023 yapımı filmi Kavur, film yapımı özelinde normların ve kalıpların dışına çıkma cesaretini gösteren, kendine has bir film.

İnsanın rasyonel planlaması ile
kedinin sezgisel katkısı arasında kurulan bir işbirliğinin ürünü üzerine.

« Eğer bilinç biyolojiden de bağımsız örgütlü bir karmaşıklıksa bu neden yalnızca canlılara özgü olsun ki? Belki bir karadelik bile (eğer yeterince örgütlü bir karmaşıklığa sahipse) bilince sahip olabilir. »

« Dicle Nehri geçmişten günümüze tüm canlılarıyla çevresini ve kendi yaşamını beslemiş. Bugün ise hukuki görünmezlik ve insan müdahaleleriyle sessizleştiriliyor. »

Tasarım işlevler oluşturan, estetik kurgular üreten ve anlamlar imal eden, muğlaklığın hâkim olduğu karmaşık bir süreç olarak tanımlanabilir mi?

Wim Wenders’in, belgesel bağlamında sanatın farklı dalları arasında mekik dokuduğu bir çalışma dönemine dair.

And Just Like That… Carrie’nin aşkı Big’i öldürürken, Çekiç ve Gül: Bir Behzat Ç. Hikâyesi Behzat’ın aşkı Savcı Esra’yı dirilterek izleyicileri eskilere götürüyor.

« [Tsunami] ele avuca sığan boyuyla hemencecik içine alıveriyor sizi.
Ve bazen sesler karışmaya başlıyor.
Ses, zaman zaman kendi sesim oluveriyor. »

Niyet ile sonuç arasındaki
sapmalar üzerine.

« Vatan hareket eder, çünkü insanlar ile toprağın arasında bir yerde durur: İnsanlar burada genellemenin parçası olarak kullanılmaz, daha ziyade şu insan ve bu insan, şu aile ve bu topluluktur. »

« Zamanın varlığı mekânın üzerinde bir tekillik oluşturur ve onu büker. Bükülen mekânın tekilliği kendini karmaşık, iç içe geçmiş sözcelerde var eder. Zamanın özü budur. Ur böyle olagelir. »

« Karanlıkta kalan bu ev benim. Bu gölgeler de benim. Sahip olduğum haklar için mücadele ettim. […] Bir ev kurdum ve sahip olduğum tek şey bu. »

Kültürler, dinler ve diller arasında köprü kuran etkili bir medeniyet üzerine.

Oyunu varoluşun ritmi olarak kavrayan, Herakleitos, Nietzsche, Heidegger ve Marx’ın selefi olan, günümüze dek gölgede kalmış bir felsefeciye dair.

« Dünya tarihinde topukla pek ilgilenen olmamış. Topuk pek önemsenmemiş anlaşılan. Birer tıp deyimi olan ‹ Aşil tendiniti › ve ‹ topuk dikeni › konularını bir kenara koyarsak topuk hep ihmal edilmiş. Varsa yoksa ayaklar gelmiş akla. Sanki ayakta topuk yokmuş gibi! »

Bireyin ve toplumun bedenini kat eden birer kuvvet olarak kaygı ve krizi odağına alan bir sergiye dair.

Kerem Ozan Bayraktar’ın Sanatorium’da düzenlenen sergisi Çek Valf üzerine üretim, hareket ve zaman kavramları etrafında bir inceleme.

Sanat eserinin ontolojik serüveni üzerine bir deneme.

Yükselen sıcaklarına ve içerdiği kayda değer turist kalabalığına rağmen hâlâ cazibesini koruyan, her sokağı, her binası hâlen cezbedici olan bir şehre gerçekleştirilen bir seyahate dair.