Andrzej Żuławski’nin Possession adlı kült filmi histerinin iyileştirici gücünü dışavuran, Freudyen ikilikleri ıskartaya çıkartan, radikal ve olağandışı bir film.

« Aşk çok özel ve nispeten yakın zamanda icat edilmiş kültürel bir olgudur. Aşk tıpkı etnik köken gibi modern bir kurgudur. »

« Artık hiçbir fikir homo-natura altında iş göremez. Her fikir diğer fikirlerin içinde çözünerek yeni bir tek seslilik ilişkisi kazanır; planlı bir galaktik egemenlik düşüncenin temel varsayımıdır. »

« Bir çentiğin bütün ifadeyi değiştirmesi, bu kadar sert bir malzemenin bu kadar duygu aktarması, farklı açılardan bakınca bambaşka şeyler göstermesi, […] heykellerin insanlarla ilişki kuran canlı varlıklar olduğu hissini yaratıyor. »

« Kitabın kurgusu bir iğne oyası.
Tüm konular karakterler, atılan yemler, muhteşem bir bütünlük içinde birleşiyor. Hiçbir ipucu boşa gitmiyor, hiçbir düşünce havada kalmıyor.
En boş sohbetler bile bir yere varıyor. »

Richard Kern’ün geç dönem mikro-filmleri uzuvları bir yüzmüşçesine kayda alan, kimliksiz olduğu düşünülene, bedene kimlik katan deneysel filmler.

Modernitenin ruhu “en zengin, en temel ve en cömert biçimiyle” belki de “‘Öteki’nin farkıyla ilgilenmek”.

Martin Scorsese’nin 2013 yapımı filmi The Wolf of Wall Street, Oliver Stone’nun Wall Street’ine kıyasla politik olmaktan çok ekonomi merkezli, karakterlerin para gibi uçucu, öngörülemez bir şekilde hareket ettiği, uçuk bir Amerikan filmi.

« Onu tanıdığımdan beri bir şeyi iyice kabul ettim: Hayata açık olmak gerektiğini. Fikirlerini bazen çok keskin bulsam, aslında çoğu zaman farklı düşünme yollarından gitsek de burada buluştuk. »

« Sonuçta mesele yalnızca sanat işleri değil, onların içinden geçen,
bize dokunan, bizi yaralayan ya da yüzleşmeye zorlayan deneyimler. Bazıları keşke olmasaydı dedirten. »

« Öfkesinden beslendi, çılgınlığıyla büyüdü, gözü pekliğiyle efsaneleşti ve bunu hiçbir zaman gizlemeye çalışmadı. »

Sesten müziğe, ardından tekrar sese uzanan bir ilgi ve hayranlığın, yarım asırlık bir merakın dökümü ve muhasebesinin ilk bölümü. Sese odaklı bir otobiyografi denemesinin açılışı.

« Kuşlar ömrün tekrarını ilan ettiğinde, bir flanör olma arzusuyla, sabahın ilk vapur seferiyle başlayan şehir içi seyahat, o günün sonunda bir flanör olarak mı tamamlanıyor? »

« Odak yoktu. Öyleyse anlattıkları herhangi birine ait olabilir. Sadece öylesine bir dünya. Alelade bir güzellik. Şimdiye indirgenmiş. Geçmiş de gelecek de şimdiye indirgenmiş. »

Yelina Tayfur’un 2025 yazında okuruyla buluşan öykü kitabı Dünyadan Sonra
Bir Yer ve artık sahipleri ya da vârisleri için bir anlam ifade etmeyen kimsesiz fotoğraflar üzerine.

Bob Rafelson’ın Head’i, döneminin başat imgelerini derleyen bir film-kolaj.

Wim Wenders’in meşhur ressam Anselm Kiefer’e dair belgesel filmi Anselm’den günümüzde yaptığı çalışmalara uzanan son dönem ve güncel bir Wenders muhasebesi.

« [Jean-Louis] arkasında devasa
bir külliyat ve gelecek birkaç nesil boyunca derlenip anlamlandırılacak
bir miras bıraktı. »

Bilindik casusluk anlatılarına meydan okurken türün içinde kalmayı başaran dizi Slow Horses, Gary Oldman’a arzuladığı rolü verirken başka Mick Herron uyarlamalarının da önünü açıyor.

Irene Taylor’ın Trees and Other Entanglements’ı insanlığın hafızasının ağaçlarla iç içeliğini görünür kılıyor.

Harun Farocki’nin filmografisi boyunca savaşın imajı niteliksel bir dönüşüme uğramıştır: Dün mesele savaşın imajlarının servis edilme biçimini çözmekti, bugün ise savaşta imajların nasıl işe koşulduğunu kavramak.

« Uyku bireysel bir ihtiyaç değildir ve kolektif üretim modülü hâline getirilmiştir. Uyku burada bir lüks değil statü sembolüdür. Herkes çalışırken, Uyuyan Ücretliler Dairesi’nin üyeleri çalışarak uyur. »