Lucia Tallová’nın Zilberman’da açılan solo sergisi Geçici Anıtlar, hafıza ile insanmerkezcilik arasındaki ilişkiyi tartışmaya açan, nesnelerin dünyayla ve birbiriyle kurduğu dolanık ilişkiyi odağa alan bir sergi.

İngiltere’nin güneydoğusunun
yumuşak peyzajı, kıyıları, deli rüzgârı,
patlayan dalgaları, sanat ortamı,
kadın sanatçıları ve “görünenin arkasındaki hikâyeleri” üzerine.

« Etnik köken de bu tip bir bağlantıdır. Gerçek gibi, sabit gibi, bir anlamı varmış gibi görünür. Ama daha yakından incelediğinizde, mikroskop altında baktığınızda, her yöne doğru savrulan gevşek parçacıklar görürsünüz. »

« Mezarlar ölüm ve yaşam arasında sıkışmıştır; ölümsüz ölülerdir. Bir dönem, mimarlık fakültesinden mezun olduktan sonra, mezar tasarımcısı olmak istemem bundan sebepti. »

Jonathan Glazer’ın sineması dışarıdan gelip verili düzeni bozan figürler yaratan, böylelikle de dışarı ile içeri arasındaki ayrımı lağveden bir sinema.

« Latronico kitabı kurgulayışıyla elini gösteriyor: Kitap bir deneyimler ve mülkiyet kataloğu, bir 21. yüzyıl hicvi. […] Kitabı okuma deneyimi, vasat bir oyuncunun usta karşısında hızlıca yenilişini izlemek gibi. Kahramanlarla beraber okur da yeniliyor. »

« Ayrılık varken ne söylenebilir ayrılık hakkında. Sevdim ve sevildimden başka diyecek bir şey yok. O zaman niye bu kadar üzücü, neden bu kadar can yakıyor, cevabı bulması zor. »

Michael Shanks’in yönettiği 2025 yapımı Together, ruh eşi mitinin altında yatan bütünleşme arzusunun dehşetini görünür hâle getiren bir film.

Christopher Nolan’ın 2017 yapımı filmi Dunkirk, “savaş uzayı” adı verilebilecek bir uzay üstünden modellenmiş duran, aynı anda kara, hava ve denizde geçen, paralel kurgunun gerilimle eş anlama sahip olduğu kendine has bir film.

« Hafıza ne garip, yapıp ettiklerini unutsa da insan, bazen sadece o anın duygusu kalıyor zihinde. »

« Elliden fazla kitap yayımlayıp alanında pek çok dönüm noktası niteliğinde serginin küratörlüğünü yapan, mimarlık arayışında bu kadar odaklanmış,
bu kadar üretken, bu kadar azimli birine hiç rastlamadım. »

« Farklı isimleriyle 2 Numaralı Park’ın […] yaşadığı evrimsel süreç, Cumhuriyet tarihinin birbirinden bağımsız ve farklı politikalarının, planlama metotlarının ve kullanıcı deneyimlerinin kapsülü gibi. »

Wim Wenders’in belgesel filmleri ve sanatçıları odağına alan film yerleştirmeleri üzerine düşünceler.

« Yaşamın kaçınılmaz ve yadsınamaz bazı anları var […] İnsanların tüm yaşamı böyle anların üzerinden gelmek için onları kazıyıp yerine yeni şeyler yazma çabası içerisinde geçiyor. »

Rougelike oyunları sevenler için yeni bir oynama motivasyonu önerisi:
Umut vaat eden tembel tanrı pozisyonu. Oyun oynarken de orta sınıfa mahkûm olmaya bir tür başkaldırı.

İnsan iradesinin ve kolektif kuvvetinin isteyince ta 78. enlemde bile yaşayabileceğini, orada bile hayatlar kurabileceğini her köşe başında anımsatan, Norveç’e bağlı ada üzerine.

Çağdaş sanat, teori ve kurgu arasında bir çeşit solucan deliği işlevi gören, Lübliyana merkezli Šum dergisi ve dergi etrafında gelişen, ivmeciliğin çağdaş bir boyutunu dışavuran düşüncelere dair.

« Belki bahçe sizin değildir ve belki boy verdiğiniz an topraktan ayıracak, sökeceklerdir sizi ama bunun bir önemi yok. Vatanı kaybetmek de vatan sahibi olmanın bir parçası. »

Seminerler, dersler, sohbetler, yazışmalar, sergiler, konferanslar ve gelecek planlarıyla açılan kapılar
ile kesişen yollar üzerine.

Ceylan Özgün Özçelik’in sineması cadı çizgilerinden oluşan, dolaylı anlamda cadı olduğu söylenebilecek figürlerin kaçış çizgileri oluşturup kendi dünyalarını var ettiği nevi şahsına münhasır bir sinema.

Uzun planlarla üretilen filmler sinemanın anlatıdan ibaret olmadığını, biricik bir zaman-mekân deneyimi vaat ettiğini anlaşılır hâle getiriyor.

Bir aile arşivi nasıl oluşur? Hangi temalar öne çıkar? Fotoğraf nasıl saklanır, nasıl gösterilir, nasıl yeniden dolaşıma girer? Yeni hikâye keşfedilir mi? Kişisel bir aile arşivine nasıl bakılır?