Esra Akcan’ın milliyetçi projelerin ardındaki yapısal şiddeti görünür kılan ve mimarlık tarihinin metodolojik olduğu kadar etik perspektifini de genişleten kitabı üzerine.

« Belki bahçe sizin değildir ve belki boy verdiğiniz an topraktan ayıracak, sökeceklerdir sizi ama bunun bir önemi yok. Vatanı kaybetmek de vatan sahibi olmanın bir parçası. »

« Tarih kaderleri nasıl şekillendirir ve tarihler kaderleri nasıl iç içe geçirir? »

Olimpiyatlar disiplinin göstergesi olmaktan çıkıp şovenizmin tekeline girmiş ve bayağılaşmış olabilir mi?

Amatör hatalar barındıran çatışma ve kovalamaca sahnelerine, gülünç derecede zayıf diyalog ve oyunculuklara ve didaktik bir anlatıya sahip olan, nevi şahsına münhasır bir kötü film üzerine.

Feminist idealler peşindeki yazarın, karakterlerine yansıttığı ikilemlere dair.

Boğaz manzaralı bir teras, mutlu Meksikalılar, Türkiye malzemeleriyle hazırlanmış Tex-Mex mutfağı örnekleri, kulağa yabancı gelen Tex-Mex pop şarkılar ve bir bağımsızlık kutlamasının düşündürdükleri üzerine.

« Çanakkale Savaşı farklı ulusal kurgulara, inançlara ve mitlere ev sahipliği yapan bir kesişim noktası. Dolayısıyla bir zamanlar silahların karşı karşıya geldiği bu coğrafyada bugün söylemler, gelenekler, anma törenleri
ve kamusal politikalar çatışıyor. »

Hayat, hiçbir şey yokmuşçasına akıyor. Yan yana başka dünyalar, hazmı zor ayrılıklar. Ne kadar çok yapanı olursa ekmeğin, o kadar çok gerçek gıda tasası sarar ortalığı; sonra bir bakmışsın, başka bir dünya mümkün olmuş.
Bir sabah ansızın, sonbahar. Ajvar!

Muhabbet sürüyor. Toprağa dokunmak. Ne var ne yok; paylaşmak gerek.
Derin bir deniz. Zarafet. Kocaman filleri gören var mı gerçekten? Mutluköy’de ilk ekmek. Coğrafyanın tamiri ve ihtiyaçlar; giderek olanaksızlaşan bir denge.

Yemeğin, kimlik ve aidiyet meselelerindeki yeri üzerine.