Travmatik bir deneyim sırasında görünmeyen birinin yatıştırıcı ve destekleyici etkisini tanımlayan bir sendroma dair.

« Kuşlar ömrün tekrarını ilan ettiğinde, bir flanör olma arzusuyla, sabahın ilk vapur seferiyle başlayan şehir içi seyahat, o günün sonunda bir flanör olarak mı tamamlanıyor? »

Toprağın potansiyelini kapsayıcı bir biçimde arayan bienal projesi Yerebasan, ağaç yaprakları arasından sızan
güneş ışığının yarattığı ortam,
yağmur sonrasının toprak kokusu
ve yürümek üzerine.

Fotoğrafta özne olarak renk, geometri, gün ışığının renklere etkisi, mimari yapılarda renk kullanımı ve daha iyi görmek için kentte yürümek üzerine.

Hayatın rutinine ayak uydur(a)mayan
bir müzisyen, tembellik, flanörlük, üretkenlik, çalışma tutkusunun istismarı ve kent üzerine.

« Burada bu yabancı yerde kuralların benden uzakta aktığı ve temel durumlar dışında benden bir beklentisi olmayan bu yerde, ben beklentiler yaratmalıyım. Yani başladığım oyun burada kendini yeniden kurgulayacak. »

İBB’nin Yaya Erişimi Şefi Hale Erez Külekçi ile yaya öncelikli ulaşım üzerine.

Kentsel dönüşüm, güvenlikli siteler, hayatının faili olma hissini kaybetmek, doğayla doğrudan temas kuramaz
hâle gelmek ve belirlenemez
durumlarla spontane karşılaşmalara tahammülsüz bir sistem tarafından şekillendirilmek üzerine.

« Bayrampaşa’ya, sitüasyonistlere özenerek psikocoğrafi araştırma yürütmek için gelmiş bir yabancıydım. […] Onun bir parçası olmanın yollarını aradım. Farklı altyapıların birbiriyle çakıştığı durumlarla ilgilendim. »

Her gün yürüyerek hatıraları öldürmek ya da her gün koşarak yalnızlığı çürütmek... Düşünce üretenler hareket etmenin hafızada yarattığı değişimi sıklıkla ifade ediyor. “Acaba günlük rutinlerde yapılan hareketler de insanda böyle etkiler yaratamaz mı?”

Zihinde bir o duvara bir bu duvara çarpıp duran düşüncenin “köşelerini kaybedip [kişideki] özel şeklini alması için zaman gereklidir ve bu vaktin geçmesi, adımlarla gerçekleşen bir hadisedir” bazılarımız için.