Bir Bach dinletisinde özgürce öksürebilmek, kişiselin toplumsal olana sızması, Deerhunter’ın Fading Frontier albümü, itfaiyenin yangın tatbikatı için kullandığı mekânları fotoğraflayan
John Divola’nın imgeleri ve ayrıntıları kişisel ‘gride’ yerleştirebilmek üzerine.

Kapitalizm, muhalif girişimleri bitimsizce temellük ediyor. Bu kapma makinesinden kaçış mümkün mü?

İnsan-eşya ilişkisi çeşit çeşit.
Eşya; yani şeyler, nesneler; “öznenin dışında kalan şeyler”; dışımızda var olanlar. Her yanımızda, her anımızda
var olan bir şeyler... Üstelik, gittikçe artan şeyler... Hatta bir an bile yoktur ki şeysiz bir beden bulunsun!

Hâlükâr, Gamze İşcan ve Bilge Kalfa tarafından 2012’de kuruldu. Farklı ölçeklerde projeleri disiplinlerarası
bir yöntemle araştıran, tartışan ve geliştiren ekip, her proje için yeni bir tasarım yaklaşımı denemekten ve işin gerektirdiği kadarını yapmaktan yana.

İstanbul’a yolculuk. Deniz otobüsünde her şey poşette. Şehirde simitçiden taksi şoförüne herkesin çenesi açılmış. Referandum gerçekleşiyor. Sis doktora gidiyor. Bir arşiv rüya görüyor. Yağmur ana kapıdan içeri girmiş. Bahar…

Bir projenin bütünlüğü ve tutarlılığı, başta konulan görünmez, çoğunlukla yazılmamış kurallar çerçevesinde oluşuyor; detaylara, sistemlere, kullanıma ve karaktere yansıyor.

George Michael’ın kariyerinde
bir dönüm noktası olan 1990 tarihli video klibi “Freedom! ‘90”nin keskinliği ve pop endüstrisinin işleyişinin altına
bir dinamit yerleştirmesi üzerine.

Bu ülkenin hiçbir seçim bölgesinde herhangi bir sorun yaşanmadı ve 
halk sükûnet içinde anayasa değişikliği için oyunu kullandı. Sonuçlar açıklandı. Şimdi uyuyabilirsiniz. İyi geceler. 
Ve bol şanslar.

DB Mimarlık’tan Bünyamin Derman
ve Betül Karanfil ile 2016’da inşaatı tamamlanan Vodafone Arena’nın
dikkat çekici çatı tasarımı ve projenin uygulama süreci üzerine söyleşi.

« Onunla aramız hiçbir zaman kusursuz olmadı. İkimiz de ayrı biçimlerde havaiyizdir, hep ayrı tellerden çaldık. Ama son zamanlarda onu sık sık hatırlıyorum; hem de çok belli
bir biçimde. »

Cevizin yaprakları hızla büyüyor.
Bir haber yumruk hissi veriyor.
İlk uğur böceği, bileği geçen yabani yulaflar, papatyalar ve gelinciklerle bahar geliyor. Cunda’da pazar var. Kucaktaki sepette eve gelen kuzugöbekleri kurutuluyor...

Her şeye kadir ideolojilerin belirlediği bir gündelik hayatla, gündelik hayatın birbirleriyle ilişkilendirilemeyen fragmanları arasında sıkıştık. Buradan çıkmak için, daha çok “mürekkep yalayıp dirsek çürütmek” gerekiyor.

Liane Moriarty’nin ünlü romanı
Big Little Lies’ın uyarlaması, televizyon ekranında izleyicilerle buluştu. Aynı isimli mini dizi, hem eğlence sektörünün hem de kadınların sektördeki yerinin değişimini ortaya koyuyor.

« Çaresizlik, dükkân önlerinde plastik taburelere yığılmış, sigaralardan göğe tütüyor, tütüyor, ama bitmiyordu. Efkâr, boş sokaklarda dolaşmaktan sıkılmış, akşamı bekliyordu. Bir türlü akşam olmuyordu. Acaba, diye meraklandı,
bu ara gelen oluyor mudur buraya. »

Basının en ‘suya sabuna dokunmaz’ alanı olarak algılanan moda medyasının ana akım dergilerinden birinde
‘muzır neşriyat’ damgasını yiyen
meçhul içerik üzerine.

Neden çocuklar kendileri için tasarlanan her üründe renk cümbüşü ve görsel karmaşaya razı olsunlar? Yayın hayatına başlayamamış bir çocuk dergisinin macerası ve üç şahane örnek.

Mutluköy’e bitap bir varış. Hem veda yorgunluğu, hem yol ve ittire kaktıra taşınan onca yük. Ev serin. Yatak nemli. Ocak çalışmıyor. İnternet yok.
Ama ev şahane. Bostan yapılacak yerin toprağı taşlı. Tohum kutusu dolu.
— Şehri feshediş günlüğü.

Akdeniz kökenli bir bitki olan zakkumun Latince adı olan oleander’ın da, Arapçadan gelen Türkçesinin de
olumlu anlam ya da çağrışımları yok. Oysa dekoratif özelliği ile öne çıkmasına neden olan etkileyici çiçekler açıyor
ve kimileri için umudu simgeliyor.

Jake ve Dinos Chapman’ın Arter’deki Anlamsızlık Âleminde başlıklı sergileri
üç kata yayılan bir retrospektif.
Sergi yapısı, bütünlüklü bir söylem ya da karşısöylem araçları oluşturabiliyor mu? Sergi adıyla yarattığı beklentiye nasıl bir karşılık veriyor?

Sırtını dağlara yaslamış, iki yönde de dağları delip geçen nehirlerin arasına yerleşmiş. Fabrikalar, dev bir liman ve kilometrelerce uzanan plajlar bir arada, neredeyse iç içe. Hangi şehir, böylesi
bir ilişkiyi iyi yürütüyor olabilir?

Hayvan sevgisini endüstrileştiren insan, ölü hayvan bedeni üzerinde de verimli bir tahakküm kurdu. Kendi ölü bedenini ise bir tür yas ihtiyacıyla en çevreci,
en steril, en tasarruflu, en yaratıcı ve edepli şekilde tasarlamanın peşinde.

Mekânlar kapanınca, masalar toplatılınca, sponsorlar kaçıp hoparlörler susunca ve sokaklar da boşalınca geriye bir adam ve bir kulaklık kalır. Türkiye’nin en özel DJ’i, dinlemenin nasıl bir şey olduğunu anlattı.

Her konuda olduğu gibi mimarlık üzerine de hayaller kurmak gerekmiyor mu? “Mimarlık tarihi zaten, birazdan da çok hayallerin tarihi değil mi? …
[Ö]nemli yapıları inşa edenlerin yanında çok acayip şeyler düşünmüş olanları da anlatmaz mı tarih?”

Markus, fikirlerin havada uçuştuğu öğrenci evine günün birinde leş gibi kokan kullanılmış kamyon brandasıyla gelir ve alternatif hayatlarıyla sermaye birikimi, meta üretimi ve girişimcilik arasında hiçbir çelişki görmeyen Freitag kardeşlerin marka hikâyesi başlar...

Eşofmanlı, şortlu, mayolu, incir yapraklı ve hatta bazen yapraksız erkekler. Güzel bedenini yarıştıran sıradan
ama ‘efendi’ olarak addedilen insanlar. Sistemin bekçisi efendiler. Dünyada olup bitenden haberdar, ulusalcı
ve geleceği inşa edecek kahramanlar.

« Rasgele bir araya gelmiş izlenimi uyandıran, doğrusal bir okumayı imkânsız kılan, herhangi bir yerden başlayarak içinde kaybolunan aşırılık belgeleri, Fatih Albümü, Mnemosyne, Documents, Barok Aşırılık... »
Mehtap Serim’in kitabı üzerine.

« Alsancak’ta iki katlı, gizli odaları
ve çatısıyla eski bir ev. Evin içinde
bir kitap sergisi. Serginin açık kaldığı süre beş gün. Kitapların yapıldığı zaman aralığı sekiz yıl. Sergilenen kitapların toplam sayfa sayısı 3.273. »

Kahvaltıda yiyeceğiniz peyniri seçmek siyasi bir karar. Geleneksel dünya, siyasetin olmadığı yer. Çünkü,
bir kararı vermek için en azından önünüzde iki seçeneğin olması gerekir.

« ... baldırlarım gergin, burun deliklerim titrek ve ayaklarım 42 numara /
soluk soluğa 0,6 saniye ve 54 santim ediyor her adımımda / Gideceğim yolun kaç kilometre olduğunu bilebilseydim / oraya ne zaman varacağımı da hesaplayabilirdim ... »

Mekânsal, fiziksel üretimlerin hepsini mimarlık üzerinden okumak mümkün mü? İnsanın yaratma gücü ile kendine kurduğu yaşam alanının içerdiği yapma bilgisi mimarlığa dair midir? Yoksa mimarlık onun etrafında üretilen
fikirler mi? H. Cenk Dereli’ye mektup.