Oyun teknolojileriyle bütünleşen modern savaşın güncel konumuna dair.

Duncan Jones’un 2011 yapımı filmi Source Code, zamanı işleme şekli açısından melez, hem doğrusal hem de dairesel zaman hatları içeren bir film. Bir tür çok katmanlı loop filmi.

Deniz Tortum’un Kathryn Hamilton’la (Sister Sylvester) işbirliği içinde ürettiği Our Ark ve Shadowtime belgeselleri, bir arada sanal gerçekliğin iki kutbunu kapsıyor: bilinen hâliyle gerçekliğin yitimi ve yeni bir gerçekliğin kurulumu.

Sinema artık gerçeklikten yoksun, illüzyonlarını yitirmiş, hakiki bir imge üretmesi imkânsız bir sanat. Görsel efektlere boğulan, hareketi kusursuz ve dokusu pürüzsüz kılınan film imgesinin ürettiği tek bir şey var: Simülasyon.

Videonun işlemeye muktedir olduğu zamansal modları keşfe çıkan Paik, elektronik imgelemin Kristof Kolomb’u olarak görülebilir. Tüm yönleriyle keşfettiği ise elektronik zaman-imgedir.

Maske, Cannetti’nin tarif ettiği beş değişim evresinde de var. Arkasındaki öznenin değişimi, maskenin değişimini de gerektirir. Maske ve yüz iç içe olup; “iç”teki değişim hem “yüz” hem maske üzerinde etkilidir.

Hem turizm deneyiminin ihtiyaç duyduğu tarihselliği, hem de gerçeküstü bir lezzet ilavesiyle her yaştan insanın ilişki kurabileceği bir peri masalı yaşatmayı vaat eden taklit yerlere dair.

Gerçek, gerçekliğin simülasyonundan ayrılamazsa, garip şeylerin içine düşülmüş demektir. Alışkanlıkların yapboz olduğu, teamüllerin anlamını yitirdiği, iletişimin kutsallığının sıfırlandığı durumdan nasıl çıkılır?