« Yazgı bazen büyük felaketlerle değil küçük tekrarlarla kurulur: Her gün aynı çizgiye basarak, her gün aynı kelimeyi yutarak, her gün aynı ışıkta durarak. »

Amatör sanatçıların sergilerine işaret eden sarı mavi bayraklar, nefis bahçeler, komşular forumu, bahçelerde fütursuzca gezen kediler, mahallenin geçmiş kayıtları, May Day, kasabanın futbol takımının üst lige geçiş kutlaması ve ısınan havalar üzerine.

« Başka canlıların haklarını savunmak için sevgiye, söz konusu bireylerle şahsi ilişkiler kurmaya ihtiyacımız olmamalı. Adalet ancak hepimiz için yürürlüğe girdiğinde yerini bulmuş olur. »

Çeyrek yüzyıl. Trajedi: Bindiğin dalı keserken haklı olmak. Henüz yağlanmamış zeytinler ve akıllara zarar kavunlar. Eskiler nasıl yapıyordu, şimdi neden yapılamıyor? Mutlu ve Mesut;
iki saatlik bir tanışıklık bir ömre bedel.

Belleğin giderek yok olduğu Beyoğlu’nda gerçekleşen iki sergi, değişimin travmatik olduğu zamanlarda, belgeye ne kadar ihtiyaç olduğunu ve belgelemenin bir direniş biçimine dönüşebileceğini gösteriyor.

Köpeklerle beraber yok olmuş
bir kentsel gerçeklik, bir bellek.
Kentin peyzajında ve sosyal estetiği içerisinde köpeklerin olmayışı,
artık karşılaşmalara açık ve kendine özgü yaşamların kurulduğu akışkan
bir yapının reddi anlamına da geliyor.

Sırf eski eşya kullansak diye düşünüyor insan. Ama geçmiş yükü ürkütücü. Üretiminden pazarlamasına, hangi eşyada nahoş bir yük yok ki? En iyisi kullanılan eşyayı minimuma indirmek, ister istemez birikiyorlar üstelik.