Takeshi Murata’nın 2003 yapımı Melter 2 adlı jeneratif videosu nesneleri değil nesnelerin tabi olduğu nesne aşırı süreçleri görünür kılan bir video.

Ceylan Özgün Özçelik’in sineması cadı çizgilerinden oluşan, dolaylı anlamda cadı olduğu söylenebilecek figürlerin kaçış çizgileri oluşturup kendi dünyalarını var ettiği nevi şahsına münhasır bir sinema.

Elina Brotherus’un Large de Vue başlıklı sergisi, fotoğraf ile videoyu müziğe referansla kurup kurgulayan, sesi imgenin modeli kılan bir çalışmayı temsil ediyor. İmgeyi sonik bir tasarımın nesnesi bilip kendince noetikleştiriyor.

« Artık ben ve öteki arasındaki çatışma değil, içerisi ile dışarısı arasındaki çatışma varlık gösterir. İçeride sırayla konuşan başkaları değil, aynı anda yürüyen çokseslilik vardır: Her şey içeridedir. Dışarısı ortadan kaldırılır. Dışarısı da içeridedir. »