Savaş makinelerinin giderek kendi hedeflerini tayin ettiği bir dünyada hâlâ savaştan söz edebilir miyiz?

Deniz Tortum’un Kathryn Hamilton’la (Sister Sylvester) işbirliği içinde ürettiği Our Ark ve Shadowtime belgeselleri, bir arada sanal gerçekliğin iki kutbunu kapsıyor: bilinen hâliyle gerçekliğin yitimi ve yeni bir gerçekliğin kurulumu.

« Radyonun bir işlevi varsa, o da duyurabileceği kadar fazla sesi olanca gücüyle her tarafa duyurmaktır. […] Hâlihazırda duyduğu sesleri duymak isteyenin radyoyla hiçbir işi yoktur. Sağcı radyo diye bir şey olmaz. O yalnızca geniş çaplı bir megafondur. »

Deneyimleyenini içine çeken sanal ortamlar yaratma arzusunun kökeninin milattan önceye dek izlenebileceği düşünülürse, yeni medyanın gerçekten, özünde “yeni” olduğu söylenebilir mi?

Dünyayı karmaşık biçimlerin çelişik somutluğunda görüp bunu eleştiren ve yarattığı özgün görülerle farklı bir dünyanın hayalini kurabilen essay film’ler, diyalektik ile essay film’in ilişkisini yeniden kurmakla mümkün.

« Film aracılığıyla nesneleri değil, özneleri de değil, şeyler arasındaki iletişim ve etkileşimi yansıtır [Vertov]: Nesne ile özne arasındaki diyalektiğe yani doğanın diyalektiğine ‹ göz atar ›. »

« Kökeni arayan ve bulan, yeniden bulan filmdir deneysel olan: Deneysel film, filmi sınırına kadar iten ve onu,
onu limitleyen ne ise ona doğru genişleten filmdir. Kökeni yansıtır,
algıyı kendi üstüne kıvırır. »