Gönlü delik iki insan: Ali ve Özlem. Stüdyodan Rıza. İki haylaz çocuk ve anneleri. Ali’ye âşık olmuş Esma. Yaşlanmış hâliyle bir divayı andıran Bahar Hanım. Onun otuzlu yaşlarındaki çocukları. Özlem’in yeğeni ve annesi.

İçindeki teknisyeni keşfetmek,
modaya farklı bir perspektiften bakmak, tasarımcı olmaktan ziyade onaran biri olmak ve onarımla başlayan süreçte bir makineyi ya da tekstil yüzeyini onarmakla kalmayıp kendini
onarmak üzerine.

Le Guess Who?’nun “beden ısısının kolayca değiş tokuş edilebildiği” dünyası, “bedenini yabancı ellerin insafına bırakmış” Stelarc ve
temastan yoksun kalmak üzerine.

Evden çalışmanın ortadan kaldırdığı
iş hayatı ile ev hayatı arasındaki çizgiye ihtiyaç var mı? İşleri ofiste olmadan
“bir şekilde” halledebilmek yeterli mi?

« Deneysel film, biçimci film demek değildir. Hiçbir zaman da olmamıştır. Film formunu radikalize etmek, onu içerikten azade kılmak anlamına gelmez. Yalnızca yeni içerikler için yeni formlar üretildiği anlamına gelir. »

« En muhafazakâr yönetim bile tasarımla tanıştığında amansız bir devrimciye dönüşür, tasarılarını kendinden öncekiyle bağları koparıp atmak için geliştirir. »

« Özünde herkes Berlin’in fakir ama seksi hâlinden keyif almıyor. Oysa bu kente dair beni en çok heyecanlandıran şey insanları eşitlemesi, sosyalleşirken neredeyse sınıfsızlaşması, tabana yayılmış dayanışma kültürü. »

Ahmed İhsan 303. sayıda Galatasaray’dan Direklerarası’na, kentte dikkatini çeken ilanlar hakkında yazar. Metni, kamussallığın üretimi üzerine düşünmeye imkân verir.

İnsan-insan, insan-hayvan ve
mekân-insan ikilikleri, figür-zemin ikiliğine benzer şekilde değerlendirildiğinde, insan algısı ve çıkarımları üzerine neler söylenebilir?

Doğal yollarla elde edilen pigmentler, aşı boyası ve doğal olmayan boyaların sağlığa etkileri üzerine.

« Çizgisel gelişme anlayışına angaje olmayan, tüketim odaklı bir ilerlemenin nihai amaç olarak görülmediği
bir tasarım uğraşı mümkün müdür? »

« Ben hem yasayı işleme sokanların
[…] hem de yasadışının […] kendini
var ettiği bir kesişim alanı gibiyim.
Bu kesişim alanında yasadışı kimlikler
ve bazen yasal olanlar kendini gizler. »

Can Ünen’le herkesin kullanımına açık coğrafi veri üreten Yer Çizenler üzerine.

« Işıltılı görüntülerin arkasındaki
basit formları keşfedelim hadi. »

Ramazan demenin eğlence demek olduğu günlerde, gündüz oruç tutulur gece doyasıya eğlenilirdi. Dönemin öne çıkan müziği kantonun süperstarı
(ve belki de mucidi) Peruz “güzel,
hem de çok güzel bir kadındı.”

2020 yılında önemi tartışma konusu olan pilot bölümlerinin, 2021’de
COVID-19 önlemlerine uygun olarak çekimleri gerçekleşti. Nedir bu pilot denen şey ve nasıl işler?

« Fotoğraflar eğilip bükülüp yeni görüntülere dönüşüyor. Suratlara genelde çok zalim davranılıyor. Daha ifadeli oldukları, başkalarından çok konuştukları için mi? Yoksa saklıyorlar mı bu insanları? Peki onlar kim? »

« Herkesten hesap soruyor. […]
Akıl edebildiği her şeyin çok hızlı gerçekleşmesini istiyor. Hayatın akışı ona fazlasıyla yavaş geliyor, herkesin tembel olduğunu düşünüyor, kimseye güvenmiyor. O olmasa hiçbir işin yürümeyeceğinden emin. »

Bilgi çağında bir yandan kutsallaştırılan bilgi diğer yandan değersizleştiriliyor mu? Hangi bilgi değerli? Tüketim çağında insanların bilgiye yaklaşımı nasıl? Cahil ve ilkel diye adlandırılan insanlar gerçekten öyleler mi?

« Oyun oynarken alternatif bir
gerçeklik aramıyoruz, kendi adımıza anlamlandırabildiğimiz bir tecrübenin peşindeyiz. Önümüze koyulan veya içine sokulduğumuz şey ne kadar gerçeğe yakın olursa olsun […] bir ruh hâlinin peşindeyiz daha çok. »

Pencere aracılığıyla kurulan bağlantılar, ötekiyle karşılaşma anlarındaki gerilim ve gözetleme eylemine sinemacıların perspektifinden bir bakış.

Altıntaş’ın Ankara’da gerçekleşen
1987 tarihli kişisel sergisi için tasarladığı afiş üzerine.