Bireyin ve toplumun bedenini kat eden birer kuvvet olarak kaygı ve krizi odağına alan bir sergiye dair.

Dijital eşitsizlik, ağ temelli iletişim ve gürültü unsurunun kriz dönemlerinde retoriksel arenayı nasıl biçimlendirdiği ve dönüştürdüğü üzerine düşünceler.

Kriz ile çokyönlü toplumsal iletişimi iç içe okuyan bir teori üstünden zamane iletişim biçimlerine dair bir mülahaza.

« Şu an mevcut tek şey ısıtılıp ısıtılıp önümüze koyulan, enerjisini geçmişi yâd etme ve ona dönmeye harcayan bir solculuk/antikapitalizm (ki bu da özünde bir tür muhafazakâr radikalizmden farksız). »

Steven Soderbergh’in 2009 yapımı filmi The Girlfriend Experience, herkesin aklı ve fikrinin parada olduğu 2008 krizi sonrası dönemde Amerika Birleşik Devletleri’nin hâletiruhiyesini ele alıyor.

Devlet, piyasa koşullarını belirleme gücünü artırıyor, işsizliğe çare bulmaya çalışıyor. Öte yandan işsizlik artışını durdurmak ve iş yaratmak iki ayrı mesele. Bu seferki krizi farklı kılan ne?

« Bugün, mimarlık alanı özelinde eleştiriye ‘tuhaf’ bir hâller oluyor. Başlığı ile tehlikeye (yani, yoğun eleştiriye) karşı bir uyarıyı çağrıştırsa da bu metin, eleştiriye karşı mimarları uyarmak peşinde değil. »

Irma kasırgasına atılan kurşunlar
ne kadar işler bilinmez ama nükleer
bir saldırının içimize işlememesi imkânsız. Üst-Kore’nin asi genci, saç tıraşından aldığı güçle, beyaz mantar bulutu misali tütüyor. Haklı olabilir mi?