Richard Kelly’nin 2006 yapımı filmi Southland Tales, Amerikan ruhu ve rüyasını tüm yönleriyle yansıtan bir iş: pornografi, ırkçılık, nükleer güç, medya manipülasyonu, uzaylılar, kıyamet, şizofreni, ivmecilik ve neo-Marksizm.

« Çocukken keşfetmenin ve deneyimlemenin aracısı olan oyun, yetişkinlikle birlikte hayattaki boş işler mertebesine çıkartılır […] Sahi, dalgalarla en son ne zaman oyun oynadınız? Elinize en son ne zaman pastel boya aldınız? »

« Kırsal kesimde şiddetlenen savaş başkente yaklaşıyordu. Geceleri akordeon telleriyle kaplı patlama duvarlarını ve asfaltsız sokakları görebiliyordu. Fakat önündeki şehir ışıklıydı. »

« Kimin hangi savaşı ne uğruna verdiğinin bir önemi yoktu onun için; çünkü yılgın bir kayıtsızdı artık, verecek nefessiz cevapları olduğundan hiçbir soru ona erişemeden boşluğa savruluyordu ister istemez. »

« [H]er ne kadar döngüsel ekonominin bir parçası olsak da, çok da döngüsel olmayan ekonomiyle iç içeydik. »

Şehir Dedektifi yanıtlıyor.

« Bir nesne hızlandıkça diğer nesnelerin algısını nasıl ki yitiriyorsa, videoda da olan bir nevi budur: Onun kısalığı (üretim, dağıtım ve dolaşım) hızından ileri gelir, ama ayrıca ve böylece, her türlü filmsel alışkanlığı yerle bir eder. »

« [K]oleksiyonunuz … elinizin altındaysa, üzerinde durabileceğiniz bir kayaya sahip olduğunuza inanabiliyorsunuz. »

« Berlin belki hayalimizdeki Avrupa değil, ancak bu şehri özel kılan şey sadece binaları değil, aynı zamanda insanlarıdır. »

« Yalnızlığın, birliğin, yalnızca kendinle bir arada olmanın zevkleri vardır. [...] Kimse ne karıştırdığınızı bilmez. Kimseye de anlatmazsınız. Yaya kalmış bir türsünüzdür, onca imkâna rağmen, cepte paranız olmasına rağmen araçları tercih etmezsiniz. »

Sinemanın hikâyeleme işlevini ihya etmek, özdeşleşmeden ve arınmadan bağımsız bir hikâye anlatmak mümkün.

« Çınar Eslek’in Teyel, Uzul, İlizarov sergisinde gösterilen tüm işlerinde insanın hilkatini kabullenerek yetkinliğini artırma, var olma olanaklarını çoğaltma çabası seziliyor. »

Öncesini bildiğimiz bir hikâyenin, önceden dinlediğimiz bir ses parçasının yeniden işlenmesidir (slowed+reverbed). Peki böylesine bir müdahaleyle müziğin bir kere daha gerçekleştirilmesi müzisyenin artık mekâna yoğunlaştığının göstergesi midir?

« [M]üziğe mutlak bir özgürlük tahsisi için, onu geçmişin tortusallığından azat etmek için zaman-mekâna kasti bir müdahalenin gerçekleştirilmemesi gerekir; müziğin özgür olabilmesi için müzik yapılmaması gerekir. »

« Onu başka bir şehre benzetemedim. Üstelik şehir nedir bilenlerden İstanbul’a benzediğini duydum hep. […] Defalarca demişlerdi. Bana öyle gelmedi, Lizbon başka hiçbir yere benzemiyordu. »

Modernlik ile ahlak arasındaki gerilim, Michelangelo Antonioni’nin sinemasının bel kemiğini oluşturur. Bu ikilemde boğulan kimselerin sinemasıdır onunki.

Yapay zekânın kullanımını yasal çerçevede düzenleyen AB Yapay Zekâ Yasası için kabul edilen taslak metin ve bu yasanın kapsamı üzerine.

Greta Garbo’nun uhrevi bir mevcudiyeti vardı, saflığın sembolüydü o. Buna karşın Marilyn Monroe dünyevi bir mevcudiyete sahipti, bir arzu nesnesiydi açıkça. Asia Argento ise her ikisini de aşar: Düpedüz bir bedendir onunki, en küçük bir aşkınlık izi taşımaz üstünde.

« Bugün geriye dönüp bakıldığında Onur’un yazılarının odağını oluşturmuş olan, dert edindiği kimi konuların, üretimlerine de alttan alta şekil vermiş olduğu ‹ dikkatli gözler için › açıktır. »

« Çizgi roman okumak dışarıdan zor bir uğraş gibi görünebiliyor […] Fakat korkuya mahal yok… »

« Sadece koşuyor. Koşmak zorunda, deniz kıyısına inmek istiyor.
Tek derdi bir yere inmek değil;
hayatta bulunduğu yeri değiştirmek istiyor, tırmanacağı bir yamaç da
yok yakınında. »

Kardan adamlar, kardan kadınlar, damlarda karlardan yapılan merdivenler, abbaralarda biriken karların içinden geçmek için açılan tüneller, atlaya sıçraya oynanan kar topları ve gıdıklanan bir gökyüzü…

Katsuhiro Otomo’nun 1988 yapımı anime filmi Akira, anime filmleri özelinde kült bir statüye sahip. Yalnızca Ghost in the Shell’e ilham olmakla kalmamış, referans aldığı mangaya da yön vermiş, nadide bir iş.

Keyif veren Resident Evil Village’dan hayal kırıklığı yaratan The Medium’a, sırtını anlatıya yaslamış bazı sürükleyici korku oyunları ve kimi karakterlerin sığlığı üzerine.

« [Özgürlük] bağların olmasındadır, bir dayanak gerekir. Zira güvenli bir noktadayken başka alanlar keşfetmeye çıkılabilir. Denebilir ki sınırlılığımızın içerisinde seçim olanaklılığımızı görerek adım atmakta ve seçim yapmaktadır özgürlük. »