Nesne Olarak Harf
ya da Hayatımda Yürüttüğüm
İlk Atölye Çalışmasını
Neden ‘Darbe Girişimi’ Yüzünden
İptal Etmedim

Kariyerimin en başının başındayım, benim için işle ilgili çoğu teklifin cevabı otomatik olarak evet. İllüstratör arkadaşım Sasha Prood, “Kibele, ben İstanbul’a geleceğim, birlikte bir deneysel tipografi atölyesi yapalım mı?” dediği zaman “elbette” deyiverdim bu sebeple. Ve Manifold kapısını açıverdi.

Bir takım gürültüler, çokça endişeler ve iptal olan Amerika uçaklarından sonra Sasha Prood İstanbul’a gelemedi. Gelememesine kimse şaşırmadı. Biz de, Esen Karol’la, bu atölyeyi “yine de yapmalı mıyız?” diye düşündük. Kayıtlı katılımcılara sorduk. Onlar da “geliriz” deyince, “madem bu deneysel bir yazı atölyesi, o zaman deney yapmaya devam ederiz; deneyler zaten tabiatları gereği iyi ya da kötü sonuçlanabilir” diye düşündüm.

Olağanüstü bir samimiyetle katılımcılar tipografik araştırmalarını yaptılar. İstekleri ve kabiliyetleri, biraz kalbi kırık başlayan bu atölyeyi bir bilgi ve deneyim paylaşımı etkinliğine dönüştürmeye yetti.

“Nesne Olarak Harf: Kağıt ve Kalemle
Temsili Harf Formları Yaratmak” 
atölye çalışması
30 Temmuz 2016, Cumartesi günü
Studio-X Istanbul’da gerçekleşti.
(video: Işık Kaya; süresi 00:20)

Katılan herkesi tanıdığım için inanılmaz mutluyum, teşekkür ederim: Ahmet Bektaş, Anıl Darınç, Atahan Yılmaz, Banu Yavaş, Burcu Giden, Ceren Çalışkan, Ebru Kefeli, Erman Yılmaz, Gizemnur Zengin, Gonca Koyuncu, Hanse Yalçınkaya, Hatiye Garip, Kübra Güzel, Liana Kuyumcuyan, Nur Horsanalı, Petek Kızılelma, Sedef Aydoğan, Sevde Kayaoğlu, Sidar Alışık, Tuğçe İşçi, Ufuk Pehlivan.

İyi ki de atölyeyi yapmışız. Bir sıfırdan daima büyüktür.

Umuyorum ki daha çok atölyeler yapacağız, çünkü “çok” da birden büyüktür.

atölye çalışması, grafik tasarım, Kibele Yarman, Studio-X Istanbul, tipografi, yazı